Beni sev abla,
Her insan sevgiye muhtaç abla,
Sırların vardır anlatacak
Gülecekleceklerin vardır yaşanacak.
Bir ablan yoksa kiminle paylaşırsın?
Derin derin baka kalırsın ancak.
Ablacan abla, ufaktım aklı kesmez ve şımarık,
Bakardım aynadan lüle lüle saçlarına her vakit.
Hayrandım havana güzelliğine.
Benim ablamdır diye övünürdüm her detayına değine değine.
Bana bakınca donuk donuk
yanardı içim oluk oluk
Benim ablam beni sevmezmi diye düşünürdüm her daim
Muhtaçdım yaşı bana en yakın bacıma
Muhtaçdım güzelliğini paylaşmaz tacınıda
Benim Ablama çok kızarlardı
İsterdi olmayı hür ve özgür
Keçi gibi inadı kartal gibi pençesi
Hayatıda öyle kavradı
Anam diyesi “ ama o yarıttı”
Anam diyesi “ onun gibi cesur”
Anam diyesi “onun gibi dirayetli”
Okadar kızarlardı ablama
O şimdi hayatta bir cengaver o bir ana.
Benim ablam beni sevemedi.
Denedi ama duvara tosladı hissetti
Bana dediğini ben kale almadım sandı
Bana dediğini yabana attım sandı
Bilemedi gayrete aşık bacısı heves etti ona ama bi çok kez beceremedi, becersede beğendiremedi.
Herkes sevsede beni bi tek sen sevemedin beni, denesende olamadı. İçin almadı beni.
Bende hep üzüldüm sana, 7 sene anasız olamazdı hiç bir bebek.
Anne diye diye şımaramadın, doyamadın gül kokusuna.
Ben hiç anadan ayrı kalmadım, ama inan bir çok kez üzüldüm size. Dayanamadım ağladım kana kana.
Ben geçmişi değiştiremem abla muhtacım sevgine.
Belkide bi tek sen beni sevmedin diye herkesde aradım çile.
Kaç zaman daha geçmeli kabul görse şu kalbim
Kabul görse şu bacın?
Boşvermek istedim bir çok kez ablam,
Ama kim boşverebilmişki bu zamana dek ailesini
Kim boşverebilmişki sevdiklerini?
Seni seviyorum abla, beni sevemesende beni görmeye tahammül edemesende.
Seni seven bacın Betül
