Abla

 Beni sev abla,

Her insan sevgiye muhtaç abla,

Sırların vardır anlatacak

Gülecekleceklerin vardır yaşanacak.

Bir ablan yoksa kiminle paylaşırsın? 

Derin derin baka kalırsın ancak.

Ablacan abla, ufaktım aklı kesmez ve şımarık,

Bakardım aynadan lüle lüle saçlarına her vakit.

Hayrandım havana güzelliğine. 

Benim ablamdır diye övünürdüm her detayına değine değine.

Bana bakınca donuk donuk 

yanardı içim oluk oluk

Benim ablam beni sevmezmi diye düşünürdüm her daim

Muhtaçdım yaşı bana en yakın bacıma

Muhtaçdım güzelliğini paylaşmaz tacınıda

Benim Ablama çok kızarlardı

İsterdi olmayı hür ve özgür

Keçi gibi inadı kartal gibi pençesi

Hayatıda öyle kavradı

Anam diyesi “ ama o yarıttı”

Anam diyesi “ onun gibi cesur”

Anam diyesi “onun gibi dirayetli”

Okadar kızarlardı ablama

O şimdi hayatta bir cengaver o bir ana.

Benim ablam beni sevemedi.

Denedi ama duvara tosladı hissetti 

Bana dediğini ben kale almadım sandı

Bana dediğini yabana attım sandı

Bilemedi gayrete aşık bacısı heves etti ona ama bi çok kez beceremedi, becersede beğendiremedi.

Herkes sevsede beni bi tek sen sevemedin beni, denesende olamadı. İçin almadı beni.

Bende hep üzüldüm sana, 7 sene anasız olamazdı hiç bir bebek.

Anne diye diye şımaramadın, doyamadın gül kokusuna.

Ben hiç anadan ayrı kalmadım, ama inan bir çok kez üzüldüm size. Dayanamadım ağladım kana kana.

Ben geçmişi değiştiremem abla muhtacım sevgine.

Belkide bi tek sen beni sevmedin diye herkesde aradım çile.

Kaç zaman daha geçmeli kabul görse şu kalbim

Kabul görse şu bacın?

Boşvermek istedim bir çok kez ablam,

Ama kim boşverebilmişki bu zamana dek ailesini

Kim boşverebilmişki sevdiklerini?

Seni seviyorum abla, beni sevemesende beni görmeye tahammül edemesende.

Seni seven bacın Betül