Bilmiyorum

 Telefona takılıyorum, darlanıyorum boş geliyor herşey

Boş duruyorum iç sesim beni hüsrandan hüsrana sokuyor

Yalnızlıktan miğdem bulanıyor

Ortamlarda ruhum sıkılıyor

Ne yapacağımı bilmiyorum 

Nasıl yol alacağım

Nasıl yaşayacağım

Herşey zor gibi

Herşey bunalıyor beni..

Kurtulmam gerek bu darlıktan

Feraha kavuşmam lazım bu hüsrandan

Şu an

 Yalnızlık bunalttı bir yerde

Bu yolda yalnızım biliyorum

Hayatın sonu gelecek 

Ecel bizi yalnız bulacak

Sevilmek

 Insanın ne çok ihtiyacı var sevilmeye…

Sanırım bu ihtiyacı karşılayamayan o kadar çok insan varki.

Bir ömrü hiç’e çevirenle dolu her taraf.